قابل دانشجویان،اساتید،کارمندان دانشگاه آزاد اسلامی واحد قشم

فريدون   فرخ،    فرشته   نبود            ز   مشك   و   عنبر  سرشته نبود

به داد و دهش يافت آن نيكويى              تو داد و دهش كن، فريدون تويى

یه روز که رفتم دانشگاه یه سر به اتاق آموزش زدم که یه احوالپرسی با آقای هاشمی داشته باشم

که بعد از صحبت ها یه مطلب جالبی رو به من گفتند اینکه برای یکی از اعضای خدماتی دانشگاه مشکلی پیش آمده که بعد از جویا شدن ماجرا متوجه شدم که یکی از اعضای خانواده این فرد که دچار تصادف شدن دارن کمک جمع اوری می کنن. که به نطر من این کار خیلی جالبی آمد منم گفتم می خوام کمک کنم اولین کاری که بکنم این که تو وبلاگم  برا تمامی کسای که به دانشگاه دسترسی دارن و اونجا هستن و اینکه میتونن کمک کنن میگم که کمکای خودشونو به آقای هاشمی مدیر آموزش بدن

قرار هم شده یه شماره حساب از طرف بگیریم و تو لاگم بزارم تا شاید تو این ماه عزیز هرکی کمکی داره به حسابش واریز کنه و هرکی هم می تونه به مدیر آموزش بده تا شاید مشکل این بیچاره هم حل بشه

  بخش عظيمى از محتواى اسلام را نوع دوستى، ايثار، خدمت‏به‏ديگران، كمك به درماندگان، كارگشايى براى مشكلات مردم و قضاى‏حاجت گرفتاران تشكيل مى‏دهد.

باز هم براى چندمين بار، گوش‏جان را با اين حديث نبوى بنوازيم‏كه فرمود:

«من اصبح لا يهتم بامور المسلمين فليس من الاسلام فى شئ، و من شهدرجلا ينادى «يا للمسلمين!» فلم يجبه فليس من المسلمين‏؛ [1]

كسى كه در حالى صبح كند كه به امر مسلمانان بى‏فكر و اهتمام‏باشد، بهره‏اى از اسلام نبرده است و هر كس شاهد فريادخواهى وكمك‏طلبيدن مردى باشد كه مسلمانان را به يارى مى‏طلبد، اما پاسخى‏به او ندهد، از مسلمانان نيست! »

پس بايد بخشى از دل، محبت، فكر، زندگى، تلاش، اهتمام، عشق‏ورزيدن و دلسوزى كردن ما نسبت‏به ديگران باشد كه بندگان خدايند وآفريدگار، از اين راه، بندگان ديگرش را مى‏آزمايد.

نتيجه اين مردم‏دوستى و هميارى نيز، محبوبيت و سيادت است. هر كه براى مردم كار كند، مردم نيز او را دوست‏خواهند داشت. هر كه خدمتگزار جامعه باشد، از حق‏شناسى مردم بهره‏مندمى‏شود و هر كه به مردم نيكى كند، در دلها جاى مى‏گيرد.

و قرآن شريف بر اين دو امر تأكيد فراوان دارد كه در ابتداي قرآن نيز ، در توصيف مؤمنين مي‌فرمايد: " الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاه وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُون ‏"؛ مؤمنان كساني هستند كه نماز را به پاي مي‌دارند و در راه خدا هر قدر توان دارند، از آنچه روزي‌ آنان كرديم، انفاق مي‌كنند.

در مورد نماز، توصيه‌ي قرآن به صرف خواندن نماز نيست، بلكه سخن از اقامه نماز و به پا داشتن آن است كه كمترين حدّ آن، انجام آن به جماعت و در مسجد است. و در مورد انفاق نيز مي‌فرمايد: از آن چه در اختيار دارند، انفاق مي‌كنند. اگر مال دارد، با مال، اگر علم دارد، با علم. خلاصه، علم و مال و قدم و قلم و مقام خود را در راه كمك به نيازمندان به كار گيرد.